Аудио плеер
0:00
--:--
Қазақша мәтін
Түн суып, жылы көрпе жамылып жататын мезгіл жетті. Таңертең суықтан төсектен тұрғың келмейді. Апам да ертелі-кеш жаурап жүреді. От жағып отырып:
– Қылышын сүйретіп қыс келді. Балалардың жылы киімі, етігі жоқ деп айта береді.
От алуға келген әйелдер де осы әңгімені айтады. Апам етік табудың қиындау екенін, ал күпі мен шапан сияқты киімдерді бір-екі рет қыздарды жинап жіберсе, тігіп бітіруге болатынын айтып жүрді.
Бір күні ол Дәметтің апасы мен Мақаштың апасын, сондай-ақ жақын ауылдың бір қызын үйге шақырды. Апам бауырсақ пісіріп, самаурын қойып, қыздарға шай берді. Үй іші қыстың қамына кірісіп, бірлесіп жұмыс істеді.
Біраз уақыт өткен соң қыздар мен шақырып алып, бір сабақ жіпті Бәтіш жеңешеме апарып беруді өтінді. Мен жіпті апарып бергенде, Бәтіш жеңешем маған бір ыдысқы құрт-май салып берді. Оны үйге әкеліп, қыздармен бірге жедік.
Кешке қарай қыздар күпіні толық бітіріп, үйлеріне қайтатын уақыт болды. Апам олардың еңбегіне риза болып, бәріне:
– Аяқ-қолдарыңа дерт бермесін,- деп ризашылығын білдірді.