Бұрын үлкен қалада бір патша өмір сүріпті. Қаладағы қазынадан және адамдардан бағалы заттар жиі жоғалатын болған.
Сондықтан патша қала тұрғындарына жеті күн бойы түнде үйден шықпауға және шам жақпауға бұйрық берді. Өзі болса, әр түні көшелерді аралап жүрді.
Бір түнде ол үш ұрының қазынаға кіргелі жатқанын көрді. Ұрылар патшаны байқап, оның кім екенін сұрады. Патша: «Мен де ұрымын. Қазынаға жалғыз кіргім келмеді», - деді.
Ұрылар оның не істей алатынын сұрады. Біреуі көп тіл білетінін, екіншісі алтын-күмістің қай жерде жатқанын білетінін, үшіншісі қараңғыда көрген адамын күндіз танитынын айтты.
Патша: «Егер сендер ұсталып қалсаңдар, мен көмектесе аламын», - деді. Осыдан кейін олар оны өздеріне қосып алды.
Ұрылар патшаға тұратын жерлерін де көрсетті. Келесі күні патша қалаға қайтқанда, қалада бірнеше адам билікке таласып жатқанын көрді. Ол тәртіп орнатып, адамдарын үш ұрыны ұстауға жіберді.
Ұрылар түнде бірге жүрген адамның патша екенін көріп, қатты қорықты. Патша ұрланған заттардың бәрін тауып, адамдарға қайтарды.
Ол бұрын көмектесемін деп сөз бергендіктен, ұрыларды өлтірмеді. Кейін оларды өзіне көмекші етіп алды. Осы оқиға патшаның сөзінде тұратынын көрсетті.