Сұм патша

Бұрын үлкен қалада бір патша өмір сүріпті. Оның қаласында қазынадан алтын, күміс және басқа бағалы заттар жиі ұрланатын болған. Сол себепті патша жарлық шығарып, жеті күн бойы ешкімнің түнде үйінен шықпауын және шам жақпауын бұйырады. Өзі әр түні қала көшелерін жасырын аралап жүреді. Бірнеше күннен кейін түнде ол қазынаға қарай бара жатқан үш ұрыны көреді. Ұрылар патшаны байқап, одан кім екенін сұрайды. Патша өзін танытпау үшін: «Мен де ұрымын, қазынаға жалғыз кіруге қорқып тұрмын», - дейді. Ұрылар одан не істей алатынын сұрайды. Біреуі көптеген тіл білетінін, екіншісі алтын-күмістің қай жерде жатқанын білетінін, үшіншісі қараңғыда көрген адамын күндіз тани алатынын айтады. Патша болса: «Егер сендерге ауыр жаза беретін болса, мен сендерге көмектесе аламын», - дейді. Ұрылар қуанып, оны өздеріне қосады. Төртеуі қазынаға кіріп, алтынды алып шығады. Одан кейін ұрылар патшаға өздерінің тұратын жерін көрсетеді. Келесі күні патша қалаға қайтса, оның қырық уәзірі «Мен патша боламын» деп таласып жатыр екен. Патша оларды тоқтатып, өзі қайтадан таққа отырады. Содан соң ол адамдарын үш ұрыны ұстауға жібереді. Ұрылар келгенде, олардың біреуі түндегі адамның патша екенін таниды. Патша ұрланған заттардың бәрін тауып, бұрынғы адамдарға қайтарады. Ол өз сөзінде тұру үшін үш ұрыларды өлтірмейді. Керісінше, оларды өзіне қызмет ететін адамдардың қатарына қосады. Осыдан патшаның айтқан сөзінде тұратыны белгілі болады.