Адамдардың бұрынғы өмірін төрт аңмен салыстырып айтуға болады. Бірінші кезең «жолбарыс заманы» деп аталады. Жолбарыс – үлкен және күшті аң. Ол түйе, жылқы сияқты ірі жануарды ұстап, өзіне керек жерін жеп, кейін кете береді. Адам оған кездесіп қалғанда тыныш тұрса, жолбарыс оған көп зиян келтірмейді. Сол уақытта күшті адамдар өз күшін басқаларға қарсы қолданғанымен, өтінген адамды кейде кешірген.
Екінші кезең «қасқыр заманы» деп аталады. Қасқыр жолбарыстай күшті емес, бірақ қойды ұстап, тез жейді. Бір қасқыр адамды көрсе, ұлып, басқаларын шақырады. Сол уақытта үлкен адамдардың әрекеті де осыған ұқсас болған. Олар адамдарға жамандық жасап, әлсіз адамға қиындық туғызған.
Үшінші кезең «түлкі заманы» деп аталады. Түлкі әлсіз болғанымен, өте ақылды. Адамдар оны ұстау үшін қақпан қояды, бірақ түлкі қақпандағы тамақты бірден жемейді. Ол көп қарап, қауіпті ештеңе көрмесе ғана тамақты алады. Сол уақытта адамдар да күш қолданған жоқ. Олар өз мақсатына басқа жолмен жетуге тырысқан.
Төртінші кезең «ит заманы» деп аталады. Ит адаммен бірге өмір сүреді, үйді және малды дұшпаннан қорғайды. Бірақ иттер кейде тамақ үшін бір-бірімен таласады. Сол кезде адамдар да бір-бірін аз сыйлап, жиі таласқан екен.