Сал

Бұрынғы қазақ қоғамында сал деген жас жігіттер болған. Олар көбіне бай отбасынан шығып, өздерінің достарымен ауыл аралаған. Салдың киімі, жүрісі және аты да басқаша болған. Ол қымбат, өзгеше киім киген. Егер сондай киім халық арасында кең тараса, сал оны кимей, басқа үлгі таңдаған. Салдың аты да арнайы үйретілген. Қыздар жақындағанда ат басын иіп, алдыңғы аяқтарын көтеріп, түрлі қимыл көрсеткен. Сал айтса, ат жерге де жатқан. Сал ауылға келгенде аттан түсіп, өзі бірден үйге кірмеген. Ауылдың қыздары келіп, оны көтеріп, үйге алып кірген. Салдың киімінде ақша, шай және басқа бағалы заттар болған. Ол жүргенде осы заттар жерге түскенде қыздар оларды жинап алатын. Салдан біреу бір зат сұраса, ол сұрағанын беруге тырысқан. Сондықтан адамдар оны жақсы көрген. Ауыл қыздары салға көп көңіл бөлген. Олар оған тамақ әзірлеп, кейде тамақты өз қолдарымен берген. Сұйық тамақ болса, біреуі басын көтеріп ұстап, екіншісі тамақ берген. Келесі күні ауылдың қыздары атқа мініп, салмен бірге басқа ауылға дейін барған. Жолда өзге ауылдың қыздары да оларға қосылған. Сал тағы да жерге жатып алса, қыздар келіп тұрғызған. Осы дәстүрде салдың өмірі күнделікті өмірден өзгеше көрінген. Оның киімі, үйретілген аты, адамдарға зат беруі және ауыл аралау тәртібі халыққа қызық болған. Сал өзін басқаша ұстап, сол арқылы адамдардың назарын аударған.