Жерден шыққан көйлек

Бір күні Тани әкесінің егістікке кендір сеуіп жатқанын көреді. Әкесінің «саған және Бәшенге көйлек өсіріп жатырмын» деген сөзін естігенде, қыз таңғалады. Ол жерден дайын көйлек өсіп шыққанын бұрын көрмегендіктен, әкесінің сөзін бірден түсіне алмады. Екі аптадан кейін кендір егілген жерге шөп шықты. Әжесі мен апалары арамшөптерді жұлады және кендірді суарады. Олар әр келген сайын Таниге көйлегінің жақсы болатынын айтады. Біраз уақыттан кейін кендір өсіп, көк гүл ашты. Тани бірде жасыл, кейін көк көйлек туралы ойлап, кендірдің киімге қалай айналатынын әлі де түсінбей жүрді. Гүлдер түсіп, кендір сары болғанда әжесі мен апалары кендірді тамырымен жұлып, бір жерге жинап, күнге жайды. Кендірдің басын кесіп, сабақтарын суға салып қойды. Үстіне тас қойды, сондықтан өсімдік судың бетіне шықпайды. Тани көйлегінің су ішінде жатқанына риза болмады, бірақ үлкендер жұмысты жалғастыра берді. Бірнеше аптадан кейін кендірді судан шығарып, қайта кептірді. Одан соң сабақтарын темір тарақпен бірнеше рет тарады. Осы жұмыстан кейін қатты сабақтар жұмсақ болып, жіп жасауға дайын болды. Қысқы ұзақ кештерде апалары кендірден жіп жасады. Тани енді өсімдік пен көйлектің арасында ұзақ жұмыс бар екенін түсіне бастады. Кейін әжесі жіптен мата тоқыды. Тани жіптен матаның қалай жасалатынын өз көзімен көрді. Дайын матаны қыста аязға шығарып, қарға жайды. Көктемде күнге қойып, үстіне су септі. Осылай сұр мата бірте-бірте ақ болды. Қыс келгенде әжесі матадан көйлек тікті. Осы кезде Тани әкесінің алғашқы сөзін толық түсінді: көйлек жерден дайын күйінде шықпайды, бірақ оны тігу өсімдік егуден басталады.