Аш, жалаңаш

Күз. Суық жел қыстың жақындағанын сездіреді. Желдің ызғары адам денесін тітіркендіріп: «Қыс келеді, қыс келеді!» - деп тұрғандай. Жағдайы бар адамдар қыстың қамын алдын ала жасап, отын мен жылы киім дайындайды. Ал жағдайы жоқ отбасылар не істейді? Олардың дайындайтын заты да, сатып алатын ақшасы да жоқ. Көше бойында киімі кір, жыртық, тоңған балалар жүр. Кейбірі аш әрі жалаңаш. Олар жылы киінген, тамағы тоқ адамдарға қарап: «Сендер бақыттысыңдар ғой. Біздің аш жүргеніміз, жылы киіміміздің жоқтығы мынау», - дегендей болады. Әкесінің немесе жақындарының көмектесуге шамасы болса, баласын мұндай күйде қалдырмас еді. Бірақ кей отбасылардың жағдайы өте ауыр, ал кей балалар – мүлде ата-анасыз қалған жетімдер. Кешке суық одан әрі күшейеді. Қараңғы түскенде кей балалар ескі, құлаған үйдің бір жеріне тығылып, бүрісіп жатады. Қарны ашып, денесі тоңғанда олар ұзақ ұйықтай алмайды. Ал жылы үйлерде тамағы тоқ, киімі бүтін балалар ата-анасына еркелеп, ойын ойнап отырады. Осы екі түрлі өмірді қатар көрген адам бейжай қала ала ма? – Бұл кім? – Күндіз көшеде жүрген балалар. – Оларға кім қарайды? – Қоғам қарауы керек. Ұлы төңкерістің он жылдығын тойлау жоспарлануда. Қызыл тулар көтеріліп жас пионерлер өз ұранын айтып, салют болады деп күтілді. Осындай кезде көшедегі балалардың жағдайы ерекше ойландырады. – Біз де әзірміз! - деп олар да басқа балалармен бірге айтқысы келеді. Бірақ мерекеге киіп шығатын киімі, тойып ішетін тамағы болмаса, олардың қуанышы қалай толық болады? Қызылордадағы уездік әйелдер бөлімі осы балаларға киім мен тамақ жинауды бастаған. Бұл – игі іс. Алайда мұндай жұмысты бір ғана мекеме атқара алмайды. Оған мемлекеттік мекемелердің, саналы азаматтардың, мейірімді аналардың және жалпы жұрттың көмегі қажет. Бір балаға бір күндік тамақ беру, жылы киім алып беру немесе аз да болса ақша қосу – үлкен көмектің бір бөлігі. Әркім өз мүмкіндігіне қарай қолдау көрсетсе, көптеген баланың жағдайын жақсартуға болады. Әсіресе қорғансыз балалар қоғамның назарынан тыс қалмауы тиіс. Үйінде баласы бар адамдар өз баласының жылы киініп, тоқ отырғанын көреді. Сондықтан көшеде жүрген балалардың да сондай қамқорлыққа мұқтаж екенін түсіну қиын емес. Бір баланы тойдыруға немесе оған киім алуға көптеген адамның мүмкіндігі жетеді. Көп адам аз-аздан көмектессе, ортақ жұмыс тез орындалады. – Бізді де ұмытпаңыздар! Бізге де көмектесіңіздер! – жетімдер жәудірей қарайды. Көшеде жүрген әр бала тамаққа, жылы киімге, қауіпсіз жерге және үлкендердің қамқорлығына мұқтаж. Осындай көмек болса, олар да мерекеге қуанып қатыса алады. Бұл балалар да басқа балалар сияқты қуанып, ойнап, жылы үйде өмір сүруге лайық. Оларға көмектесу тек бір мекеменің емес, бүкіл қоғамның жауапкершілігі болуы керек.