Аудио плеер
0:00
--:--
Қазақша мәтін
Бір күні Алдар көсе Шайтанмен бірге ұзақ жолға шықпақ болыпты. Жолдың алыстығын ойлап, екеуі бір-бірін кезекпен арқалап жүруге келісіпті. Алдар көсе бірінші болып Шайтанның арқасына мінбек болады да: «Менің әләләйім таусылғанша сен мені арқалайсың, содан кейін мен сені арқалаймын», - депті.
Шайтан оны арқалап, ұзақ уақыт жол жүріпті. Әбден шаршаған соң, бір жерде тоқтап: «Сенің әләләйің қашан таусылады?» - деп сұрапты. Сонда Алдар көсе еш қысылмастан: «Әләләйім таусылса, бүләләйім тағы бар», - деп жауап беріпті. Алдар көсенің тағы да бір сылтау табатынын түсінген Шайтан оны арқасынан тастап, өзі тез қаша жөнеліпті.
Кейін бір күні екеуі қайта кездесіп, бір-бірінен неден қорқатынын сұрапты. Алдар көсе: «Мен майдан, құрттан және сөктен қорқамын. Олар бар жерде мен болмаймын», - депті. Ал Шайтан өзінің жалғыз оттан қорқатынын айтыпты.
Осы сөзді есіне сақтаған Шайтан бір күні Алдар көсені қорқытпақ болыпты. Ол Алдардың жанына май, құрт және сөк апарып қойыпты. Дегенмен түнде оянған Алдар көсе қорықпастан, олардың бәрін жеп алыпты. Содан кейін ол Шайтанның айналасына от жағыпты. Оттан қатты қорыққан Шайтан қаша жөнеліпті. Алдар көсе осылайша Шайтанның өз сөзін өзіне қарсы пайдаланып, оны тағы да алдап, бір тойып алыпты.
Дереккөз
Жинаушы: А. Диваев. Қолжазба 55, №2, 1920 ж.