Сәмен мен оның замандасы Бақтияр әңгімелесіп отырады. Бақтияр әйелін мақтап:
– Әйелім маған сенеді. Мен оған жамандық жасамаймын. Ол да маған адал. Өзге адамның сөзіне ермейді, – дейді.
– Олай емес. Ол да ашуланады, біреудің сөзіне де сенеді, – дейді Сәмен.
Екеуі келіседі: Сәмен Бақтиярдың әйелін сынап көрмек болады.
Бір күні Сәмен Бақтиярдың үйіне келеді. Үйде бірнеше адам отырған екен. Сәмен бірден Құран оқып, артынан көңіл айтады. Содан соң отырғандарға:
– Бақтияр басқа елден әйел алды ма? – деп сұрайды.
Бәрі аң-таң болады.
– Жоқ, ондай өзгеріс болған жоқ, – дейді олар.
– Неге? Ол басқа ауылдағы бір әйелге үйлену туралы сөйлесіп жүр еді ғой, – дейді Сәмен.
Сол кезде Бақтияр үйге кіреді. Әйелі алдынан жүгіріп шығып:
– Мені тірі жүргенде өлді деп, Құран оқытып, басқа әйел алмақшы болып жүр екенсің ғой! Бар, сол әйеліңе бар! – деп ұрысады.
Бақтияр ештеңе түсінбей, Сәменге қарайды.
– Әйелің ашуланбайды екен ғой! – дейді Сәмен.
Сонда ғана Бақтияр оның қулығын түсінеді.
Сөздік:
замандас - contemporary; person of the same generation
мақтау - to praise
адал - faithful; honest
сынап көру - to put to the test
көңіл айту - to offer condolences
аң-таң болу - to be astonished
үйлену - to marry (of a man)
қулық - trick; cunning