Бір уыс мақта

Бір кішкентай қыз әкесінің шапанын жамап отырады. Анасы қасына отырып, ақыл айтады: – Балам, дүниеде ештеңе керексіз болмайды. Әр нәрсенің бір пайдасы бар. Қыз шапанды жамап болған соң, жерде жатқан мақтаның қиқымын терезеден далаға тастайды. – Апа, мына қиқым ештеңеге жарамайды ғой, – дейді ол. – Балам, оның да пайдасы бар, – дейді анасы. Екеуі сөйлесіп, терезеден сыртқа қарап отырады. Сол кезде жел мақтаны көтеріп ұшырады. Оны бір торғай көріп, соңынан ұшады. Торғай мақтаны тұмсығына тістеп алып, ұшып кетеді. – Апа, торғай мақтаның қиқымын алып кетті. Ол мақтаны не істейді? – деп сұрайды қыз. – Көрдің бе, балам? Менің сөзімнің рас екені бірден белгілі болды. Торғай мақтаны ұясына төсейді. Онымен жас балапандарына жұмсақ, жылы орын жасайды, – дейді анасы. Сөздік: шапан - chapan; traditional long coat жамау - to mend; to patch мақта - cotton қиқым - small scrap; fragment торғай - sparrow тұмсық - beak балапан - chick; young bird

Ыбырай Алтынсарин. «Бір уыс мақта». Wikisource, электрондық мәтін.