Тышқан мен бүрге

Бір саудагердің үйінде тышқан інін қазып алып тұратын. Бір күні бүрге саудагердің төсегіне кіріп, оны тістеп көріпті. Саудагердің ұйқысы ашылып, қызметшісін шақырып алып:-- Мына бүргені ұстаңдар! -- деп айқайлайды. Бүрге қорқып, тышқанның ініне зытып кіреді. Тышқан оны көріп:-- Мен сенің досың емеспін ғой, қалай кіріп келдің? -- дейді. Бүрге жауап береді:-- Мені өлтірме, досым. Мен саған зиян келтірмеймін. Керісінше, бірге тұрайық. Мен түнде саудагердің төсегіне кіріп, қан сорамын. Сен еркін жүре бересің. Ол мені ұстай алмайды. Тышқан ойланып, келіседі. Сол кезден бастап олар бірге тұрады. Бүрге түнде саудагерді тістейді, ал тышқан қорықпай інінде жатады. Ақырындап олар досқа айналады. Бір күні саудагер көп алтын әкеліп, оны бөлек бөлмеде санайды. Алтынның сылдырын естіген тышқанның аузынан су ағып, бүргеге келіп:-- Досым, осы алтынды қолға түсірсек қайтеді? -- дейді. Бүрге:-- Кішкентай нәрсені талап қылсаң, үлкен нәрсені жоғалтуың мүмкін. Бірақ егер шынымен қаласаң, бірге әрекет етейік, -- депті. Түнде саудагер қатты ұйықтап жатқанда, бүрге оның ауырған жерінен тістеп, орнынан тұрғызады. Саудагер бірнеше рет орнынан атып тұрады. Ақырында, бүргенің тынымсыз шағуынан шаршап, көрпесін алып, далаға шығып кетеді. Тышқан сол сәтті пайдаланып, барлық алтынды ініне алып кеткен екен.

Мың бір түн, бірінші том.