Есті бала

Ертеде бір өте бай адам өмір сүрді. Оның үш ұлы болды. Бір күні бай балаларынан: – Мен қайтыс болсам, мені қалай жерлейсіңдер? – деп сұрады. Үлкен ұлы: – Әке, сізге малымыздың біраз бөлігін жұмсаймын, – деді. Ортаншы ұлы: – Мен малымыздың жартысын жұмсаймын. Ағамның айтқаны дұрыс емес, – деді. Ал кіші ұлы ештеңе айтпады. Әкесі: – Балам, сен не істейсің? – деп сұрады. Кіші ұлы: – Әке, өліміңізді уақыт көрсетеді. Сізді қалай жерлейтініміз сол кезде белгілі болады, – деді. Бір күні бай қайтыс болды. Сол уақытта елге жау шабуыл жасап, халықты тонады. Байға жаназа оқитын адам табылмады. Балалары әкесін өздері жерледі. Сонда кіші ұлы: – Әке, сіздің өліміңіз осылай болды. Мен сізді осылай жерледім, – деген екен.

А.Диваев. Тарту (жинақ) / Жинаған –– Ташкент: Қазақ мемлекет баспасы, 1924 ж. – (93б).