Ең бақытты күн

Торғын бүгін ерте оянып, енді қайта ұйықтай алмайтынын түсінді. Сосын далаға шықты. Ауыл алдындағы қызыл төбеге көзі түсті. Түнгі жауын басылып, ауада аздаған дымқыл қалыпты. Аспан ашылып, қараңғылықтың ізі кетіп барады. Ауыл енді-енді оянып келеді. Кемпірлер түйе саууға кірісіпті. Бірақ жұмысқа шығатындар әлі ұйқыда. Торғын жамылып шыққан бешпетінің алдын жауып, ауыл сыртындағы қалың тоғайға қарай кетті. Айналада тыныштық. Бригадир Берденнің қара аты тоғайда жайылып жүр екен. Торғын үйге қайтып келсе, атасы да оянып, аяғына ұзын былғары етігін киіп отырды. Өйткені жаңбырдан кейінгі ылғал, дымқылды жақтырмайды. Үйге от жағу керек деп ойлап отырды. Отынға жаңбыр су өтпепті, сондықтан жақсы жанатын сияқты деп ойлады. Атасы төр жақта ағара бастаған сақалын ұстап отырды. Енесі ыдыс-аяқ жақта жүрді. Қайың күбідегі шұбаттың иісі үйге қатты шықты. Ол жаңа сауылған түйе сүтін шұбатқа қосып, ожаумен араластырды. Үшеуі де үнсіз отырды. Атасы отқа қарап, ой үстінде отырды. Өзі жасаған қара шәйнегіне көзі түсті. Шәйнектің түбі ескі болып қалыпты, қайта жаңарту керек екен деп қойды. Қазанның түбі де жұқарып қалды деп кемпірі айтып жүр еді. Үйдегі ыдыстардың көбі тозған. Қашанға дейін осылай шыдайтыны белгісіз.

Ә. Кекілбаев.