Аудио плеер
0:00
--:--
Қазақша мәтін
Жазатырдан таңертең ерте шыққан екі атты адам кешке қарай Аршаты ауылына келіп түсті. Олар жолда тез жүрмеді. Сондықтан аттары да, өздері де қатты шаршамады. Ауылға жеткен соң жолаушылар аттарын ағашқа байлап, үйге қарай жүрді.
Ауылдың айналасында көп биік ағаш бар. Бір жағында жиырма шақты киіз үй тігіліп тұрды. Ауада ағаштың иісі қатты сезілді. Алтай табиғатының көрінісі ерекше еді.
Жолаушылардың бірі – қалың сақалды шал, екіншісі – бойы ұзынырақ жас жігіт. Ауыл адамдары олардың бөтен екенін байқап, қызыға қарады. Үш-төрт бала қастарына жүгіріп келді. Содан кейін олардан қорқып, қайта қашты.
Жас жігіт шалға үйге кіре беріңіз деп, өзі сыртта қалды. Ол ауылдың жүдеу қалпына қарап тұрып, жолдан шаршағанын сезінді. Күн биік төбелердің артына қарай батып жатты. Ұзақ кештен кейін қараңғы түсті. Үйлерден әлсіз жарық көрінді.
Жолаушы жігіт Қызылқайың сарқырамасының жағасындағы кәрі қайыңның түбіне отырды. Ол батып бара жатқан күнге қарап, өмірі туралы ойланды. Ол өмірін оқуға және білім алуға арнағысы келген еді. Бірақ оның жоспары орындалмады, өмірінде қиындықтар көп болды. Адам өмірінің қысқа екенін түсінген ол мұңайды. Дәл осы сәтте ол өзін жалғыз сезінді.
Дереккөз
Оралхан Бөкей.