Аудио плеер
0:00
--:--
Қазақша мәтін
Жазатырдан таң ата шыққан екі қос атты кешке жақын Аршаты ауылына келіп түсті. Жүрістері қатты болмағандықтан, аттары да, өздері де аса шаршамады. Олар аттарын кермеге байлап, ағаштан қиып салынған қос бөлмелі үйге қарай жүрді.
Ауылдың айналасы қалың орман. Бір шетінде жиырма шақты киіз үй тігіліпті. Биік ағаштардың басы жоғарыға қарай созылып, аспанды ақ бұлт басты. Ауада ағаштың өткір иісі сезілді. Алтай табиғатының бұл көрінісі жолаушы жігітке ерекше әсер етті.
Жолаушылардың бірі – қалың сақалды, денелі шал, екіншісі – ұзындау келген жас жігіт. Ауыл адамдары олардың бөтен екенін байқап, қызыға қарады. Үш-төрт бала жүгіріп келді де, бөтен адамдардан ұялыңқырап, тоқтап қалды. Шал насыбай сұрап еді, балалар күліп, қаша жөнелді.
Жас жігіт шалға үйге кіре беріңіз деді де, өзі сыртта қалды. Ол ауылдың жүдеу қалпына қарап, жолдың шаршатқанын енді сезінгендей болды. Күн биік төбелердің артына еңкейіп бара жатты. Қоңыр кеш ұзаққа созылып, ақыры ымырт түсті. Ауыл үйлерінен әлсіз ғана жарық көрінді.
Жолаушы жігіт батып кеткен күннің артында қалған қызыл жарыққа ұзақ қарады. Ол Қызылқайың сарқырамасының жағасындағы кәрі қайыңның түбінде ойға батып отырды. Оның көңілін мұңды сезім басты. Ол тағдырдың өзін қайда әкелгенін, енді қайда апаратынын ойлады. Өз өмірін оқуға, білім алуға арнағысы келген еді. Бірақ қиындықтар оның жоспарын іске асыруға кедергі келтірді. Ол адам өмірі туралы ұзақ ойланды. Барлық адам жақсы өмір сүріп, бақытты болғысы келеді. Бірақ адам өмірден өткен соң оны кім есіне алады? Осы ойлар оның көңілін ауырлатып, оны мұңлы күйге түсірді.
Дереккөз
Оралхан Бөкей.