Дәуіт патша ұлы Сүлейменді әрқашан қасынан шығармай, оған жақсы тәрбие береді. Сүлеймен де әкесінің тәрбиесін алып, ақылды бала болып өседі.
Бір күні патшаға егінші мен қойшы келеді. Егінші өз бақшасында егін өсіреді. Ол осы егінді сатып, отбасына қажетті заттарды аламын деп ойлайды. Бірақ егінді көршісінің қойлары жеп қояды. Бірақ қойшы бұған толық келіспейді. Сондықтан ол патшаға шағым айтып келеді. Патша ойланып: - Қойларды егіншіге бер, - деп қойшыға бұйрық береді. Сол кезде қасында отырған Сүлеймен әкесіне: - Бұл шешіміңізді жұмсартасыз ба? - дейді. Сонда патша ұлына: - Сен қалай шешер едің? - деп сұрайды. Сүлеймен: «Егінші қойларды бір жыл қарасын. Ол осы уақытта қойдың сүтін, жүнін және етін пайдалана алады. Ал қойшы бақшаға егін өсірсін. Сонда екеуі де бір-бірінің еңбегін түсінеді», - дейді.
Сонда Дәуіт патша мен шағым айтқан екі кісі Сүлейменнің жағдайды әділ шешкеніне риза болады.
Дереккөз
М. Базарбайқызы. «Базарлық: ертегілер мен аңыздар», 90-б.