Ұлттық ойындар ғасырлар бойы халықтың тұрмысымен бірге қалыптасып, ұрпақтан ұрпаққа беріліп отырған. Олар тек көңіл көтерудің тәсілі емес, белгілі бір ортада қажет болған ептілік, төзімділік, күш пен ойлау қабілетін дамытқан.
Қазіргі қоғамда адамның өмір салты айтарлықтай өзгерді. Соған байланысты кейбір дәстүрлі ойындардың күнделікті тұрмыстағы орны да азайды. Қалада өскен бала асық ату немесе тоғызқұмалақ сияқты ойындарды білуі мүмкін, бірақ оларды үнемі ойнай бермейді.
Дегенмен соңғы уақытта ұлттық ойындарға қызығушылықтың жаңа түрі байқалады. Олар мектеп бағдарламаларына, спорттық жарыстарға және мәдени фестивальдерге енгізіліп келеді. Кейбір ойындардың арнайы федерациялары құрылып, халықаралық жарыстар ұйымдастырылуда.
Ұлттық ойындарды заманауи ортаға бейімдеу де маңызды. Мәселен, тоғызқұмалақты интернет арқылы басқа елдегі қарсыласпен ойнауға болады. Бұл дәстүрлі ойынды жаңа аудиторияға жеткізуге мүмкіндік береді.
Алайда ұлттық ойынды тек мереке кезінде көрсетілетін мәдени элементке айналдырып қою жеткіліксіз. Оның ережесін білетін және күнделікті ойнайтын адамдар болмаса, дәстүрдің мазмұны біртіндеп әлсіреуі мүмкін.
Ұлттық ойындарды жаңғырту үшін оларды тек мерекелік көрініс ретінде ұсыну жеткіліксіз. Егер балалар ойынның ережесін түсініп, оны өздері ойнай алса, дәстүр күнделікті тәжірибеге айналады.
Ұлттық ойындарды сақтау дегеніміз оларды өзгеріссіз қалдыру емес. Керісінше, негізгі ерекшелігін жоғалтпай, қазіргі адамның өміріне енгізудің тиімді жолдарын табу қажет. Сонда дәстүр өткеннің естелігі емес, қазіргі мәдениеттің белсенді бөлігі болып қала алады.
Сурет: https://anatili.kazgazeta.kz/