Аудио плеер
0:00
--:--
Қазақша мәтін
Үнсіздік ұзаққа созылмады.
Есік ашылды да, сол үш бала қайта кірді. Артынан -- тағы бір, тағы бір. Бесеуі де маған қарап тұр. Мен де оларға қарап тұрмын. Жеңгем есік алдында тұрып, таныстырып жатыр.
-- Мынау Санжар, -- деді ол ең кішісін нұсқап.
Санжар -- төрт-бес жасар, шашы ұйпа-тұйпа бала. Маған бір қарады да, жерге қарады.
-- Азамат.
Азамат жеті жастағы болар. Иығын қысты.
-- Айбек.
Айбек -- ортаншысы, маған есіктен соққан.
-- Нұргүл.
Он бес жастағы қыз. Маған жартылай қарады, қолындағы телефонына жартылай қарады. Телефоны жеңіп тұр.
-- Қымбат.
Он екі жастағысы. Қымбат мені басынан аяғына дейін бір шолып шықты да: "Сен неменеге келдің?" -- деп сұрады. Тура, ашық, ойын жасырмай сөйлеп тұр.
-- Сабақ оқимын, -- дедім.
-- Қай сыныпта?
-- Оныншыны бітірдім.
-- Е, онда сен үлкенсің ғой. Неге сабақ оқисың?
Бұл сұраққа жауап беруге ынтам болмады. Жеңгем арашалап кетті: "Жетер, жетер, апаларың шаршаған шығар" -- деп бәрін сыртқа айдап шықты.
Ертесіне сағат жетіде оянып, автобус аялдамасын іздедім. Жеңгем таңертең ерте тұрып, маған бутерброд дайындап қойыпты. Санжар да оянып алыпты -- ол да бутерброд жеп отыр, маған қарайды, ештеңе айтпайды.
Автобус аялдамасы үйден он бес минуттық жер екен. Немесе жиырма. Немесе отыз -- себебі мекенжай дұрыс емес болып шықты, картадан екінші рет іздедім, содан соң үшінші рет, содан соң жол бойынан өтіп бара жатқан бір апайдан сұрадым. Апай маған ұзақ түсіндірді, қолымен бес жаққа нұсқады, мен бәрін түсіндім деп басымды изедім, түк түсінбедім.
Ақыры таптым-ау.
Жаздық мектеп деген орталықтау жерде екен, сегіз қабатты сұрғылт ғимарат, кіреберісінде «ҰБТ-ға дайындық курсы» деп жазылған баннер ілулі тұр. Баннердегі оқушы өте бақытты -- тісін ақситып, қолында кітап ұстап тұр.
Сағатыма қарадым.
Он минут кешіккен екенмін.
Есікті ақырын ашып, класқа кірдім. Мұғалім -- орта жастағы, көзілдірікті, маңдайы кең әйел -- тақтаның алдында тұр. Отыз бала маған бұрылды.
-- Кешіріңіз, -- дедім.
-- Отыр, -- деді мұғалім. Дауысынан не ашуланғаны, не ашуланбағаны білінбейді.
Бос орын артта ғана қалған екен. Отырдым. Қасымдағы бала маған бір қарады. Мен де оған қарадым.
-- Бірінші күн бе? -- деп сыбырлады ол.
-- Иә.
-- Мен де. Мен де кешіктім.