Сатемірдің жеті жасында анасы қайтыс болады. Бір күні далада ойнап жүріп шаршап, ескі үйдің жанында демалады. Сол кезде ол бір құмырсқаны көреді. Құмырсқа қабырғада жоғары қарай өрмелеп барады. Ол орта тұсында жерге құлайды. Құмырсқа қайта тұрып, тағы өрмелейді. Екінші рет тағы құлайды. Үшінші рет тоқтамай әрекет етеді. Соңында қабырғаның төбесіне шығады.
Сатемір кішкентай құмырсқаға қарап, ойға қалады. Құмырсқа кішкентай, алайда мақсатына жетті. Ол өзінің білім іздемей, бос ойнап жүргенін түсінеді. Содан қалаға кетеді. Қаладағы бір білімді адамның үйінде тазалаушы болып жұмыс істейді. Сол адамның қасында жүріп оқиды. Біраз уақыттан кейін Сатемір білімді адам болады.