Audio player
0:00
--:--
Kazakh Text
Әз Тәйтеке бидің ұрпақтары мен ауылдың он шақты адамы Қуандыққа қонаққа барады. Шілденің ыстық күнінде олар бір ақ үйге тоқтайды. Үйден ешкім шықпаған соң, өздері ішке кіріп отырады.
Үйдегі әйел олардың халін сұрамайды. Жолаушылардың шаршағанын түсінеді де қонақтарға қымыз береді. Бірақ сабаны қолымен пісуге күші жетпейді, оны аяғымен піседі:
– Балалар, біреуің ыдысты ұстаңдар, - дейді. Мұны көрген қонақтар күледі.
Біраз уақыттан кейін әйел олардың неге күлгенін сұрайды. Қонақтар қымызды аяқпен пісу жаман ырым екенін айтады.
Сонда әйел ескі мақалдарды мысалға келтіреді. Ырым байлықтың келуі мен кетуін өзгерте алмайтынын айтады. Қонақтар жауап таба алмай, ұялып қалады.