Бұрын үлкен қалада бір патша өмір сүріпті. Қалада күн сайын ақша, алтын және күміс жоғалатын.
Патша адамдарға: «Жеті күн үйден шықпаңдар. Түнде шам жақпаңдар», - деді. Өзі әр түні көшені аралап жүрді.
Бір түні патша үш ұрыны көрді. Олар алтын мен күміс тұрған жерге келді. Ұрылар патшаны көрді, бірақ оның патша екенін білмеді.
Патша: «Мен де ұрымын. Мен жалғызбын, сондықтан сендермен бірге жүрейін», - деді.
Ұрылар одан не істей алатынын сұрады. Бір ұры көп тіл білетінін айтты. Екіншісі алтынның қай жерде екенін білетінін айтты. Үшіншісі түнде көрген адамын күндіз тани алатынын айтты.
Патша: «Егер сендерге қиын болса, мен көмектесемін», - деді. Сөйтіп, олар бірге алтынды алып кетті. Кейін ұрылар патшаға өз үйлерін көрсетті.
Келесі күні патша қалаға қайтты. Қалада адамдар «Мен патша боламын» деп таласып жүр екен. Патша оларға: «Ұрыспаңдар», – деді. Содан кейін патша адамдары үш ұрыны ұстап, патшаға әкелді.
Ұрылар патшаны танып, қатты қорықты. Патша олардың алған заттарын адамдарға қайтарды. Патша бұрын: «Көмектесемін» деген еді. Сол себепті ұрыларды өлтірмеді. Кейін оларды өзіне көмекші етті.