Audio player
0:00
--:--
Kazakh Text
Бір кедей жолаушы Бұхарға келеді. Ол шаршап, хан сарайының салқын ауласына кіріп отырады. Тамақ жеп, дем алғысы келеді.
Сарай күзетшілері оны қумақ болады. Хан ашуланып:
Бұл қонақ үй емес, менің сарайым! - дейді.
Жолаушы сабырмен:
Бұл сарайда сізден бұрын кім тұрды? - деп сұрайды.
Әкем тұрды, - дейді хан.
Әкеңізден бұрын ше?
Атам тұрды.
Сізден кейін кім тұрады?
Балам, немерем тұрады, - дейді хан.
Сонда жолаушы:
Демек, бұл сарайда бір адамнан кейін бір адам тұрады. Бәрің де уақытша қонақ сияқтысыңдар, - дейді.
Хан ойланып қалады. Ол жолаушыға тамақ пен сыйлық беруді бұйырады. Жолаушы тамағын жейді, демалады, бірақ сыйлық алмайды.
Мен жолаушымын. Маған сыйлық керек емес, - дейді.
Хан оның сөзіне тағы да таң қалады.
Source
Бабалар сөзі, 77 том.