Audio player
0:00
--:--
Kazakh Text
Мен бай отбасында туған жалғыз бала едім. Бір күні бірнеше адаммен бірге басқа қалаға сауда жасауға шықтық. Біздің топта қырық адам болды, ал мен топқа жауапты едім. Жолда бізге қарақшылар шабуыл жасап, барлық затымызды тартып алды. Олар бізді бір жерге байлап қойды. Мен шет жақта тұрғандықтан, олардан қайта-қайта өтіндім. Байдың жалғыз баласы екенімді, жалғыз өзім оларға қауіп төндірмейтінімді айттым. Ақырында олар мені босатты, бірақ менімен бірге жүрген адамдардың бәрін өлтірді.
Мен бірнеше күн бойы жаяу жүрдім. Арып-шаршап бір қалаға жеткенімде, бір қарт адам менің жағдайымды сұрады. Мен көрген-білгенімнің бәрін айтып бердім. Ол мені аяп, тамақтандырды да, үйіне алып кетті. Біраз уақыттан кейін мені өз баласындай қабылдады. Мен де оның үйдегі және сырттағы жұмыстарына көмектестім. Оның өзге баласы жоқ, бірақ оқи және жаза алатын сауатты қызы бар еді. Бірақ оның әйелі мені жек көрді. Ол күйеуіне мен туралы өтірік айтып, мені жамандады.
Қарт адам бұл туралы ештеңе айтпады. Алайда ол нан пісіретін адамға: «Ертең бірінші келген адамның жағдайын сұрамай-ақ, оны өлтір», - деп тапсырма берді. Келесі күні таңертең менен нан әкелуді сұрады. Жолда бір әже мені тамаққа шақырып, біраз уақыт кідіріп қалдым. Осы аралықта қарттың әйелі менің артымнан барып, нан пісіретін жерге бірінші кірді. Нан пісіретін адам оны өлтірді.
Мен кейін үйге оралып, болған жағдайды қартқа айттым. Оның қызы да анасының жасаған ісі дұрыс болмағанын түсіндірді. Сонда қарт шындықты біліп, маған риза болды. Ол қызының маған тұрмысқа шығуына келісіп, бізді өз қалама атпен шығарып салды.
Өкінішке қарай, қалаға келгеннен кейін әйелім қайтыс болды. Оның қазасы маған өте ауыр тиді. Қатты қайғырып келе жатқанымда, жерде жатқан бір жалаңаш адамды көрдім. Ол да өмірден бас тартқысы келіп жатқан екен. Мен де өз қайғымнан оның қасына жатып қалдым. Ал бұл жалаңаш адамның не үшін жатқанын өзінен сұрау керек.