Бір күні Тани әкесінің жерге кендір сеуіп жатқанын көрді. Әкесі бұл өсімдіктен Тани мен Бәшенге көйлек тігілетінін айтты. Қыз бұған бірден сенбеді, өйткені ол жерден дайын көйлек өсіп шыққанын бұрын көрмеген.
Екі аптадан кейін жерге шөп шықты. Әжесі мен апалары олардың арасындағы арамшөптерді жұлды. Олар әр келген сайын Таниге көйлегінің жақсы болатынын айтты. Біраз уақыт өткенде кендір өсіп, көк гүл ашты. Тани көйлек көк болады деп ойлады.
Гүлдері түскен соң өсімдік сары болып, қурады. Әжесі мен апалары кендірді тамырымен жұлып, бір жерге жинап, күнге жайды. Кепкеннен кейін басын кесіп, сабақтарын суға салды. Өсімдік судың бетіне шықпау үшін үстіне тас қойды. Біраз уақыттан кейін оны судан шығарып, қайта кептірді. Содан соң сабақтарын темір тарақпен тарады.
Қыс түскенде апалары кендірден жіп жасады. Әжесі сол жіптен мата тоқыды. Тани өсімдіктен жіп, жіптен мата жасалатынын өз көзімен көрді. Дайын матаны қыста аязға және қарға, ал көктемде күнге жайды. Үстіне су сеуіп, матаны ақ түске келтірді.
Келесі қыста әжесі ақ матадан көйлек тікті. Жаңа жылда Тани мен Бәшен жаңа ақ көйлек киді. Тани әкесінің сөзін енді түсінді: көйлек жерден дайын шықпайды, оны тігу кендір егуден басталады.