Бір күні Жұмағұл үйде жұмыс істеп отырды. Әйелі оған Серікбайдың қызы Жанаттың келгенін айтты. Жанат басқа қалада оқып жүр. Ол бір жас жігітпен бірге келді. Жанат екеуі бірге оқыды. Олар үйленеді екен. Жігіттің ата-анасы да бірге келді. Жанаттың әкесі Серікбай тойға дайын.
Жұмағұл Жанат үшін қуанды. «Бақытты болсын», - деп ойлады. Әйелі де Жанат туралы айтты. Біраздан кейін әйелі ренжіді және жылады. Ол: «Біздің де қызымыз болса жақсы болар еді», - деді.
Жанаттың ауылға келуі оларға балаларын есіне түсірді. Жұмағұлдың екі ұлы болды. Ұлдары жақсы оқыды. Әкесі олар туралы көп ойлады. Бірақ екі ұлы жастайынан қайтыс болды. Олар өз балаларын ұзақ ойлады