Бірде Алдар көсе Шайтанмен бірге алыс жолға шығыпты. Екеуі жол бойы кезекпен бір-бірін арқалап жүруге келісіпті. Алдар көсе алдымен Шайтанның арқасына мініп, оған: «Менің әләләйім таусылғанша арқалап жүресің. Содан кейін кезек саған келеді», - депті.
Шайтан Алдар көсені арқалап, ұзақ жол жүріпті. Біраз уақыттан кейін ол қатты шаршап: «Сенің әләләйің қашан бітеді», - деп сұрапты. Сонда Алдар көсе: «Әләләйім таусылса, бүләләйім тағы бар», - деп жауап беріпті. Мұны естіген Шайтан Алдар көсені арқасынан тастай салып, қаша жөнеліпті.
Бір күні екеуі тағы кездесіп қалыпты. Шайтан Алдар көседен неден қорқатынын сұрапты. Алдар көсе май, құрт және сөктен қорқатынын айтыпты. Ал Шайтан өзінің оттан қорқатынын жасырмай айтыпты. Осыны білген Алдар көсе Шайтанды алдаудың жолын ойлапты.
Бір күні Шайтан оның қасына май, құрт және сөк қойыпты. Түнде Алдар көсе олардың бәрін жеп алыпты. Ал өзі Шайтанның айналасына от жағып кетіпті. Шайтан оттан қорқып, қашып кетіпті. Осылайша Алдар көсе Шайтанды тағы да алдап, қарнын тойдырып алыпты.