Былтыр ұрды

Баяғы өткен заманда Талқанбай деген жұмыскер отын кесіп, сатып күн көріпті. Елде екі тоғай бар екен. Бір тоғайға кешке кірген адамдарды жындар қытықтап өлтіреді екен. Сондықтан көп адам ол тоғайға бармай, екінші тоғайға барады екен. Бір күні Талқанбай түстен кейін тоғайға келіп, бөрене кесіп жүріп, жыны бар тоғайға да кіріп кетіпті. Талқанбай отын кесіп жүріп, кеш батқанын байқамай қалады. Сол кезде жын келіп: – Кел, қытықтасайық, – дейді. Талқанбай қорықпай: – Жарайды, бірақ алдымен мына бөренелерді арбаға салуға көмектес, – дейді. Жын бөренені көтергенде, Талқанбай оның қолын бөрененің жарығына қысып қояды. Сосын жынның қолын байлап, өзін ұрады да, ағашқа таңып кетеді. Жын: – Мені босатшы, енді адамдарға тимеймін. Атыңды айтшы, – деп жалбарынады. Талқанбай: – Атым – Былтыр, – дейді. Кейін жынның ағалары келіп: – Сені кім ұрды? – деп сұрайды. Жын: – Былтыр ұрды, – дейді. Ағалары: – Былтыр ұрғанды биыл айта ма екен? Сен есіңнен адасқан екенсің, – дейді. Олар жығылған үстіне жұдырық болып, оны тағы ұрады да, шешіп алып кетеді. Сөйтіп, бір жұмыскер өзінің қулығымен өлімнен құтылған екен. Сөздік: күн көру - to earn a living тоғай - grove; woodland бөрене - log жын - demon; supernatural spirit қытықтау - to tickle кіріп кету - to enter; to end up entering жалбарыну - to plead; to beg есінен адасу - to lose one’s mind жығылған үстіне жұдырық - adding insult to injury қулық - cunning; trickery

Бабалар сөзі. 77-том: Сатиралық ертегілер. Астана: Фолиант, 2011. 117–118-б.