Audio player
0:00
--:--
Kazakh Text
Бір күні Қожанасыр тамақ пісіруге көршісінен қазан сұрап алыпты да, ас пісіріп болған соң ішіне өзінің темір шөмішін салып, көршісіне апарып беріп:
– Қазаныңыз аман-сау туды, – депті. Көршісі:
– Бір темір шөмішке ие болдым, – деп ішінен ойлапты. Екінші жолы Қожанасыр тағы көршісінің қазанын сұрай барады. Көршісі тағы сөз айтпай, беріп жібереді. Ол асын пісіріп болған соң қазанды ортасынан қақ бөледі де, көршісіне апарып:
– Алла қайырын берсін, қазаның пәни дүниеден бақи дүниеге көшті, – депті. Көршісі шошып кетіп:
– Пәни дүниеден қазан көшетін бе еді? – дейді. Сонда Қожа айтыпты:
– Қазан туды дегенде сеніп, менің темір шөмішімді алып қалып едің, енді қазаның өлді дегенде неге нанбайсың? – деп, үйден шығып кетіпті.
Сөздік:
шөміш - ladle
ішінен ойлау - to think to oneself
қақ бөлу - to split in two
пәни дүние - the mortal world
бақи дүние - the eternal world; afterlife
нану - to believe
Source
Бабалар сөзі. 77-том: Сатиралық ертегілер. Астана: Фолиант, 2011. 308–309-б.