Бір бай адамның үш баласы болады. Бір күні бай балаларын шақырады.
– Мен бір күні өлемін. Сонда мені қалай жерлейсіңдер? – деп сұрайды.
Үлкен баласы: – Әке, сізге малдың жартысынан азын жұмсаймын, – дейді.
Ортаншы баласы: – Мен малдың жартысын жұмсаймын, – дейді.
Кіші баласы үндемейді.
Әкесі: – Сен не істейсің? – деп сұрайды.
Кіші баласы: – Әке, қазір айту қиын. Уақыт көрсетеді, – дейді.
Бай: «Екі балам ақымақ екен, сен, кішкене балам, ақылды екенсің», – дейді.
Бір күні елге жау келеді және елді тонайды. Сол кезде бай өледі. Байға ешкім жаназа оқымайды. Балалары өздері жаназа оқиды және әкесін жерлейді.
Сонда кіші баласы: – Әке, сіздің өліміңіз осылай болды, мен де сізді осылай жерледім, – дейді.
Source
А.Диваев. Тарту (жинақ) / Жинаған –– Ташкент: Қазақ мемлекет баспасы, 1924 ж. – (93б).