Audio player
0:00
--:--
Kazakh Text
Адамзаттың алғашқы өміріне қарасақ, адамдар табиғатқа тәуелді болғанын көреміз. Ер адамдар жеміс жинап, балық пен аң аулап, отбасын асыраған. Ал әйелдер балаларын бағып, тәрбиелеп, үйдің берекесін қалыптастырған. Осылайша отбасы мен үй ішіндегі тәртіптің негізін әйелдер қалаған.
Адамның бүкіл өмірінде екі түрлі бағыт бар. Біріншісі – тіршілік үшін күресу, яғни өзіңнің қажетіңді қамтамасыз ету. Адам тамақ, үй, ақша және қауіпсіздік туралы ойлайды. Бұл – табиғи қажеттілік.
Екінші бағыт – адамдық жолы. Бұл адамның өзінен басқа адамдарды да ойлауынан көрінеді. Егер адам қолынан келгенше басқа адамдарға пайдасын тигізуге, көмектесуге және жақсылық жасауға тырысса, оның өмірі мағыналы болады.
Бүгінгі күні адамзаттың ғылымы мен өнері бұрынғыдан әлдеқайда дамыған. Адам ұшақпен аспанға ұшады, кемемен теңізде жүзеді, түрлі машиналар мен техникалар жасайды. Бұрын адамға мүмкін емес болып көрінген көптеген нәрселер қазір күнделікті өмірдің бір бөлігіне айналды. Бірақ адамгершілік қасиеттері артта қалып жатыр. Ғылым мен техниканың дамуы барлық адамның мінез-құлқын жақсартқан жоқ. Адамдар әлі де бір-бірімен соғысады, бір-біріне зиян келтіреді. Біздің қоғамда адамдар арасында түсініспеушілік пен ұрыс-керіс кездеседі. Тіпті бір отбасының немесе бір елдің адамдары бір-біріне жақын бола тұра, бір-бірін қарсылас ретінде қабылдауы мүмкін. Демек адамның сыртқы мүмкіндіктерінің өсуі оның ішкі адамгершілігінің өсуімен қатар жүруі керек. Сондықтан адамзатқа тек білім мен өнердің дамуы емес, өзара түсіністік пен мейірімділік те қажет.
Source
М.Әуезов. https://abai.kz/index.php/post/107004.