Жапон әсерлері

Мен Токио әуежайына түнгі сағат он бір шамасында келіп түстім. Қасымда жапон тілінің маманы Ирина Иоффе болды. Бізді әуежайда көптеген фотографтар мен журналистер қарсы алды. Камералардың жарқылы бірінен соң бірі көрініп жатты. Кейбір адамдар бізбен қол алысып, өз үйлеріне қонаққа шақырды. – Ертең түскі асқа келіңіздер... – Кешкі тамақта бізбен бірге болыңыздар... Шақырған адамдардың бәріне алғыс айтып, кездесуге келуге уәде бердім. Шақырушылардың алғашқысы - Жапон Жазушылар ұйымының бұрынғы басшысы Аоно болды. Әуежайдың үлкен залында жүзден астам адам жиналып, совет делегациясын қошеметпен қарсы алды. Олар бізге жылы сөз айтып, «Қош келдіңіздер!» деп амандасты. Жапон жазушыларының меймандостығы маған ерекше әсер етті. Мен де оларға достық көңілмен жауап бердім. Қалаға біз отыздан астам машинамен бардық. Жолда бізбен бірге отырған жапон жазушысы қарсы алуға келген адамдарды таныстырды. Олардың көпшілігі жапон жазушылары еді. Сонымен қатар Азия мен Африка елдерінен келген жазушылар да болды. Олардың арасында Шри-Ланка, Вьетнам, Үндістан, Индонезия, Корея, Моңғолия, Гана, Алжир сияқты елдердің өкілдері бар еді. Келесі күндері жеке-жеке келген Зүлфия мен Қ.Симоновқа да осылай қошемет көрсетті. Кейін бізді «Империал» қонақүйіне орналастырды. Он жетінші ғасырда салынған қонақүйдің ауласы мен айналасы өте таза болды. Ескі қызыл кірпіштен жасалған жолдар жақсы сақталған. Ағаштардың бұтақтары сынбаған, олардың бүршіктері де үзілмеген.

Ғ.Мүсірепов. №2, Лениншіл жас. 1970 жыл.