Audio player
0:00
--:--
Kazakh Text
Күн көкжиектен көтеріле бастағанда, екі жолаушы атқа қонды. Бірі – Алтайдың көпті көрген қарт адамы Шағиман. Екіншісі – Сарыарқаның жас жігіті Махмұт еді. Екеуінің өмір жолы екі түрлі болатын. Шағиман шалдың жасы ұлғайған. Ол өзіне берілген істі дұрыс атқарып, Əбдікерім болысқа адал қызмет етуді басты міндеті санады. Оның өткені де, болашағы да осы тіршілікпен байланысты. Ал Махмұттың өмірі енді ғана басталып келе жатқандай. Өткені аяулы, болашағы арайлы, бірақ әлі анық емес еді. Дегенмен оның алдында үлкен үміт пен жақсы мүмкіндік бар еді. Екі жолаушының талап-тілегі мен арманы бірдей емес. Бірақ олардың ойында ортақ нәрсе бар. Ол – қазақ халқына деген сүйіспеншілік пен адамға деген құрмет. Олар жамандықты қаламай, адамдардың бойына жақсы қасиеттерді сіңіруді ойлайды. Сондықтан олардың қазіргі ойы бір-біріне жақын еді. Олар бейбіт әрі тыныш таңды көріп, табиғаттың әсемдігіне сүйсінді. Өрелдің өріне жеткен кезде Махмұттың қарагер аты Шағиман шалдың тобылғы торысынан озып кетті.
Source
О.Бөкей.