Жұман деген кісі – Қартқожаның әкесі. Ол кедей отбасында туып, қиындық көріп өседі. Алайда ол ешкімнен ештеңе сұрамайтын, қолында барына риза болатын адам.
Ауыл адамдары екіге бөлінген уақытта Жұман ешкімнің жағына шықпайды. Оның көп білімі жоқ, бірақ ақымақ емес. Ол бұзықтықты ұнатпайды. Қиналған кезде «Құдай көмектеседі» деп сенеді.
Жұманның аздап малы бар. Сол малға жазда да, қыста да өзі қарайды. Үйдегі жұмыстың барлығын да өзі істейді.
Жұманның үш ұлы және бір қызы бар. Ол үлкен ұлын үйлендірді, қызын тұрмысқа берді. Үшінші баласы Қартқожа сабаққа барады. Ал кішкентай баласы бесікте жатады.
Қартқожаның шешесі балаларына жақсы қарайды. Оларға жылы сөз ғана айтады. Қолындағы тамағын басқа адамдармен бөлісе алады.
Кей үйлерде балалар киімге немесе тамаққа таласып, бір-бірімен ұрысады. Ал Жұманның үйінде мұндай ұрыс болмайды. Кейде ғана Жұман әйелімен ұрысып қалады. Алайда ол әйелін ешқашан ұрмайды. Сондықтан Жұманның отбасында барлығы бір-бірімен тату тұрады.
Source
Жүсіпбек Аймауытов. «Қартқожа» (үзінді). Қазақ әдебиеті хрестоматиясы, 3-кітап.