Мен таксист едім. Бір күні мен жолға шығайын деп жатқанда, телефоным шырылдады.
– Қайдасың? Тез кел! Жеңгеңнің жағдайы нашар!
– Не болды?
– Басын жарды!
Машинамда адамдар отырды. Мен оларға:
- Машинадан шығыңыздар, басқа жаққа барамын, - дедім.
Олар машинадан шықты, бірақ:
– Таксистерде ұят жоқ, - деп ашуланды.
Машинама таңертеңнен жинаған адамдар ашуланды. Таксистерде ұят жоқ, - деді.
Мен бірден ағамның үйіне бардым. Үйдің сыртында адамдар тұр екен. Үйдің ішінен әйелдің даусы естілді.
Бөлмеге кірсем, жеңгем диванда отыр. Оның көзі мен басы қан екен. Біз оны емханаға апардық. Дәрігер жарақатын тікті.
Үйге қайтқан соң ағам болған жағдайды түсіндірді.
Жеңгем электр энергиясына аз ақша төлеудің бір әдісін естіпті. Ол үшін электр есептегішке магнит қою керек екен. Көрші әйелдің күйеуі өз үйіне үлкен магнит алыпты. Ағам да сондай бір магнит тауып әкелген.
Жеңгем магнитті есептегішке қою үшін орындыққа өзі шыққан. Бірақ есептегіште бұрын тұрған кішкентай магнит қозғалып, жеңгемнің басына тиген. Ол құлап, қатты жарақат алған.
Жеңгем бірнеше ай дәріге ақша жұмсады. Ол электр энергиясына аз төлегісі келген, бірақ соңында көп ақша жоғалтты.
Содан кейін адамдар әзілдеп, оны «Жарықбас қатын» деп атап кеткен.