Өзі сүйген

Біз қостан шықтық. Кеш болды. Аспан қараңғы. Жайлауда кеш салқын болады. Мұнда шыбын-шіркей жоқ. Ауа өте таза әрі жағымды. Біз тау жолымен жоғары көтеріліп келеміз. Аттар баяу жүрді. Олар шаршаған сияқты. Біз екеуміз келе жаттық. Қасымда Алтай деген жігіт болды. Ол менен екі-үш жас үлкен. Оның көзі қара, шашы қара әрі бұйра. Алтай таудың ар жағында қой бағады. Күндіз біз бірге шөп жинадық. Алтай мені үйіне қонаққа шақырды. Ол: – Саған әңгіме айтамын,-деді. Мен Алтайдың әндері мен әңгімелерін қызық көрдім. Сондықтан онымен бірге кеттім. Біз тау басына шықтық. Сол кезде ай да көрінді. Айдың сәулесі тау мен ағаштарды жарық қылды. Аспанда бұлттар болды. Таулар алыстан өте әдемі көрінеді. Түнде әртүрлі құстар мен жәндіктердің дауысы естіледі. Кейде алдымыздан ұлар ұшады. Алтай: – Анау менің үйімнің оты,- дейді. Ол: – Біз өте әдемі жерде тұрамыз. Айлы түн, әдемі көл және алты жүз қойымыз бар, – дейді. Содан кейін Алтай үйіне қарай асықты. Мен де оның артынан жүрдім. Алтайдың киіз үйі көлдің жағасында тұр. Көл өте әдемі. Айдың сәулесі суда жарқырайды. Жел соқты және көлде кішкентай толқындар пайда болды. Оттың қасында бір адам жүрді. Біз қойларды қорқытпау үшін ақырын келдік. Алдымыздан аламойын ит шықты. Ол мені иіскеді. Мені тістегісі ойлады, бірақ иесінен қорықты.

О.Бөкей. Еңбек туы. - 1964. - 10 қыркүйек.