Audio player
0:00
--:--
Kazakh Text
Бағила бұрын жігіттермен жеке кездесіп көрмеген еді. Сол себепті ол Махмұттың қасында ұялып, өзін ыңғайсыз сезінді. Ол ұялған сайын Махмұтқа сүйкімді көрінді.
Бұқтырма өзені баяу ағып жатты. Өзен жағасындағы қызыл талдың бұтақтарын су тербетіп тұрды. Түнгі ауа дымқыл тартты. Айналаны біртіндеп тұман басып, Махмұт пен Бағиланы қоршап алды.
Бағила жеңіл киінгендіктен тоңа бастады. Мұны Махмұт сезді. Ол үстіндегі пиджагының түймесін шешіп, Бағиланың арқа тұсына жапты. Ақырын Бағиланы құшағына алды. Екеуі бір-біріне ештеңе айта алмады. Осы тыныш отырысты бұзғылары келмеді. Олар үнсіз отырса да, бір-бірін іштей жақсы түсінді.
Түннің салқынына қарамастан, олар ұзақ отырды. Таң ата екеуі кері қайтты. Бұл олардың алғашқы әрі соңғы кездесуі болды. Махмұт жөтелді, ал Бағила күрсінді.
Source
Оралхан Бөкей.