Аудио плеер
0:00
--:--
Қазақша мәтін
1847 жылы бір судьяға екі адам келеді. Біреуі мешер, екіншісі қазақ екен. Екеуі де еңбекқор болады. Екеуі ұрсысады. Мешер:
– Бізге ағаш үй салайық. Қыста жылы болады, – дейді.
Қазақ: – Жоқ, киіз үй керек. Оны жазда да, қыста да алып жүруге болады,- дейді.
Екеуі киіз үй мен ағаш үй туралы көп дауласады. Содан кейін судьяға келеді.
Судья олардан:
– Айына қанша ақша табасыңдар? - деп сұрайды.
Олар: – Айына 40-50 теңге табамыз, - дейді.
Судья: – Үйді өздерің салуға қанша ақша керек?- дейді.
Олар: – Кішкентай киіз үй мен кішкентай ағаш үйге шамамен 30 теңге керек,- дейді.
Судья олардың жағдайын түсінеді.
Судья қазаққа: – Сен киіз үй жаса. Ол көшіп жүруге ыңғайлы. Жазда жақсы болады,-дейді.
Ал мешерге:
– Сен ағаш үй сал. Қыста жылы үйде тұрасың. Жұмыстан кейін жақсы демаласың,- дейді.
Дереккөз
Ы. Алтынсарин. Қазақ әдебиеті хрестоматия, екінші бөлім. Қазақтың біріккен мемлекеттік баспасы. – Алматы, 1944.