Екі жолаушы келе жатады. Жолда оларға түйесін іздеп жүрген бір адам кездеседі.
– Менің түйем жоғалып кетті. Жолда оны көрмедіңдер ме? – деп сұрайды ол.
Жолаушылардың бірі:
– Түйеңнің оң көзі соқыр ма еді? – дейді.
– Иә, – деп жауап береді түйенің иесі.
Екінші жолаушы:
– Оның сол жақ артқы аяғы ақсақ па еді? – деп сұрайды.
– Дұрыс айтасыңдар. Оның сол аяғы ақсақ, – дейді иесі.
Бірінші жолаушы тағы:
– Ал құйрығы қысқа ма еді? – деп сұрайды.
– Иә, құйрығы қысқа, – дейді түйенің иесі.
Ол жолаушылардан түйені қайдан көргендерін сұрайды. Бірақ жолаушылар:
– Біз сіздің түйеңізді көрген жоқпыз, – деп жауап береді.
Бұған таң қалған түйенің иесі:
– Түйені көрмесеңдер, оның барлық белгілерін қалай білдіңдер? Мүмкін, түйемді сендер ұрлаған шығарсыңдар? – деп күдіктене бастайды.
Жолаушылар өздерінің ұры емес екенін айтады, бірақ жолаушы сенбейді. Олар әділдік іздеп, биге келеді.
Би олардың сөзін тыңдап болған соң:
– Түйені көрмесеңдер, оның белгілерін қалайша дәл сипаттадыңдар? – деп сұрайды.
Сонда жолаушылар өздерінің бала кезінен мал бағып өскендерін айтады.
Бірінші жолаушы:
– Түйе жолдың сол жағындағы шөпті ғана жеген. Оң жағындағы шөпке тимеген. Сондықтан оның оң көзі көрмейді деп ойладым, – дейді.
Екіншісі:
– Түйе тоқтап, шөп жеген кезде сол жақ артқы аяғын көтеріп тұрғанын. Осыдан оның аяғы ақсақ екенін түсіндім, – дейді.
Бірінші жолаушы:
– Ал құйрығының қысқа екенін тастаған құмалақтарынан білдік. Оның құмалағы алысқа түскен. Мұндай белгі құйрығы қысқа түйеде болады, – дейді.
Source
А.Байтұрсынұлы. Алты томдық шығармалар жинағы. ІІ том.