Екі жолаушы келе жатып, түйесін іздеп жүрген бір адамға кездеседі.
– Менің түйем жоғалды. Жолда келе жатқанда, түйемді көрдіңдер ме? – деп сұрайды ол.
Жолаушылардың бірі:
– Түйеңіздің оң көзі соқыр ма еді? – деп сұрайды.
– Иә, – дейді түйенің иесі.
Екінші жолаушы:
– Сол жақ артқы аяғы ақсақ па еді? – деп сұрайды.
– Дұрыс айтасыңдар, сол аяғы ақсақ болатын, – дейді ол.
Сонда бірінші жолаушы:
– Түйеңіздің құйрығы қысқа ма еді? – деп сұрайды.
– Иә, құйрығы қысқа еді. Енді айтыңдаршы, оны қайдан көрдіңдер? – деп асыға сұрайды түйенің иесі.
– Біз түйені көрген жоқпыз, – дейді жолаушылар.
Бұл жауапқа түйенің иесі күдіктеніп:
– Түйені көрмей, оның белгілерін қалайша дәл білдіңдер? Әлде түйемді сендер ұрладыңдар ма? – деп оларды айыптайды.
Жолаушылар:
– Біз түйеңізді ұрламақ түгілі, оны көрген де жоқпыз. Біз мал бағып өскен адамдармыз. Малды жақсы білеміз, – деп жауап береді.
Алайда түйенің иесі олардың сөзіне толық сенбей, істі биге апарады.
Би екі жақты да тыңдап болған соң, жолаушыларға:
– Егер түйені көрмеген болсаңдар, оның оң көзі соқыр екенін, сол жақ артқы аяғы ақсақ екенін және құйрығының қысқа екенін қалай анықтадыңдар? – деп сұрайды.
Жолаушылар өздерінің байқаған белгілерін түсіндіреді.
– Түйенің оң көзі соқыр екенін оның жол бойындағы шөпті жегенінен байқадым, – дейді бірінші жолаушы. – Түйе үнемі жолдың сол жағындағы шөпті ғана жеген. Ал оң жағындағы шөпке тимеген. Демек оның оң көзі көрмейді деп ойладым.
Екінші жолаушы:
– Ал оның сол жақ артқы аяғының ақсақ болу себебін түйе тоқтап, шөп жеген кезде сол аяғын көтеріп тұрған ізінен байқадым.
Бірінші жолаушы соңғы белгіні де түсіндіреді:
– Құйрығының қысқа екенін оның тастаған құмалағынан білдік. Оның құмалағы әдеттегіден алысқа түскен. Құйрығы ұзын мал құмалағын алысқа тастай алмайды. Біз мал баққандықтан, мұндай ерекшелікті жақсы білеміз, - депті.
Source
А.Байтұрсынұлы. Алты томдық шығармалар жинағы. ІІ том.